’อย่าแยกครูของเราออกเป็น 2 ฝ่าย’

          เสียงสะท้อนจากศึกษานิเทศก์  ในพื้นที่จ.ปัตตานี ผู้เข้าใจและรักในเพื่อนครู พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ มันมิใช่ละครชีวิต แต่มันคือเรื่องจริง ที่เหล่าครูในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนใต้ ที่ต้องผวากับเสียงระเบิดท่ามกลางการดำเนินชีวิตและกา รทำหน้าที่ครูและเงี่ยหูฟังการตายของเพื่อนครูอยู่ทุกวี่วัน โดยไม่รู้ว่าจะจบลงตรงไหนและเมื่อไหร่
          สเปเชียล..พิมพ์ไทยลงพื้นที่จ.ปัตตานี ท่ามกลางเสียงระเบิดและควันปืนอ.ไก่ไม่มีใครท้าทายใคร แต่เพราะเราไม่ทิ้งกัน เพื่อรับรู้ รับฟังและได้เห็นด้วยตาอ.ไก่ ไพรัช ศรีจรูญ ศึกษานิเทศก์ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ปัตตานี เขต 3 พูดกับเราซ้ำแล้วซ้ำอีก ทั้งการทำหน้าที่ต้อนรับพวกเราอย่างดีเยี่ยม และทั้งในหน้าที่เลี้ยงดูปูเสื่อนอกเวลา ก็เพราะอ.ไก่ มีความในใจมากมายที่อยากจะบอก
          ในฐานะศึกษานิเทศก์ อ.ไก่ บอกว่า สิ่งที่ไปเจอคือ  ครูอิสลามและไทยพุทธ แต่ละโรงเรียนที่อาจารย์ไปนิเทศก์นั้น รักกันดี มีปัญหาอะไรก็ช่วยเหลือกันบางทีกระแสข่าวทำให้เกิดความระแวงกัน ไม่ว่าจะเป็นจากฝ่ายไหน
          ตอนนี้ครูที่อยู่ในพื้นที่เสี่ยงจริงๆเค้าช่วยเหลือกันดีมาก มีอะไรก็เป็นหูเป็นตาให้กัน
          ตอนนี้หลายๆโรงเรียนที่มีครูไทยพุทธ เพื่อนครูมุสลิม หรือว่า ผู้ใหญ่บ้านมุสลิม ก็จะออกไปรับช่วยดูแลคุ้มครองความปลอดภัยระหว่างทาง และในโรงเรียนด้วย
          ปัจจุบันที่ผมสังเกตเห็นก็คือ ครูไทยพุทธ ได้รับการดูแลเป็นพิเศษจากเพื่อนครูไทยมุสลิม มีอะไรก็ช่วยกัน วันไหนเกิดปัญหา ก็จะบอกกันว่าวันนี้มีปัญหาก็จะให้หยุดเข้าโรงเรียน การสอนก็ช่วยกัน หลายฝ่ายก็ไม่เห็นด้วยที่จะเอาครูไทยพุทธ ออกนอกพื้นที่ เพราะกระแสข่าวการเสียชีวิตจะมีแต่ครูไทยพุทธ แต่ในความเป็นจริง ทั้งครูไทยพุทธและมุสลิม เกิดในปริมาณที่เท่าๆกัน ซึ่งเสี่ยงกันทั้งสองฝ่าย อ.ไก่ เปิดใจและแสดงความกังวลว่า เพราะกระแสข่าวที่ออกไป เสมือนหนึ่งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเฉพาะกับครูไทยพุทธ เท่านั้น
          อ.ไก่  ดูแลโรงเรียนใน  4 อำเภอของปัตตานีมี สายบุรี กระพ้อ ไม้แก่น และทุ่งยางแดง ซึ่งเป็นพื้นที่สีแดงทั้งหมด ท่านได้ฝากสเปเชียลไปยังกระทรวงศึกษาธิการ ว่า ขอกำลังใจให้แก่เพื่อนครูอีกจำนวนมากที่อยู่ในพื้นที่ห่างไกล ในพื้นที่เสี่ยงที่ไม่มีใครกล้าเข้าไป โดยเฉพาะโรงเรียนที่เข้าไปลึกๆ พวกเค้าแถบจะไม่ได้รับอะไรเลย อย่างน้อยก็กำลังใจ จากผู้ใหญ่จะเป็นผู้ใหญ่ในพื้นที่หรือผู้ใหญ่ในกระทรวงก็ตาม
          พวกเค้าเหมือนอยู่อย่างโดดเดี่ยว ผมอยากขอให้ผู้ใหญ่ลงมาเยี่ยมเยียน มาดูแลบ้าง มาซักถาม ไม่ว่าจะเป็นส่วนกลางหรือพื้นที่เอง เพราะบางโรงเรียนน่าสงสาร ไม่มีใครเข้าไปเยี่ยม มีหลายที่ บางโรงเรียนอาจจะไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำเพราะการเข้าออกแต่ละครั้งนั้นเสี่ยงมาก แต่ครูในพื้นที่ก็ยังคงทำหน้าที่อย่างไม่ย่อท้อ
          อยากให้ช่วยสำรวจกันหน่อยว่าโรงเรียนเรามีอยู่เท่าไหร่ เพื่อให้ความช่วยเหลืออย่างทั่วถึงบางโรงเรียนเล็กๆไม่มีรปภ.บางโรงเรียนก็ถูกตัดงบส่วนนี้ออก และอีกปัญหาใหญ่คือ ครูในพื้นที่กำลังขาดแคลนอย่างหนัก
          และอ.ไก่ ก็กังวลอย่างสูงกับนโยบายเอาครูไทยพุทธออกจากพื้นที่ ด้วยคำร้องขอว่า
          ผมขออย่าแยกครูของเราออกเป็นสองฝ่ายเลยครับ เพราะเราไม่แยกกันเลยเรารักกันดีนะครับ

          ที่มา: หนังสือพิมพ์พิมพ์ไทย