จิตอาสา ’ครู กศน.’เพื่อนยามยากของประชาชน

          อรนุช วานิชทวีวัฒน์
          ผ่านไปมาแถวกระทรวงศึกษาธิการ (ศธ.)กว่า 2 สัปดาห์ (นับจากวันที่ 21 ต.ค. 54)หากสังเกตจะได้เห็นกองทัพคนเสื้อสีชมพูที่มีตัวหนังสือสกรีนด้านหลังว่า อาสาสมัครกระทรวงศึกษาธิการ ปฏิบัติงานกันอย่างแข็งขัน ทั้งแบกปูน ยกอิฐ ถุงทราย ผสมปูนก่ออิฐตั้งกำแพงกั้นน้ำที่ค่อย ๆ คืบคลานเข้ามา หลายคนอาจคิดว่า ศธ.ไปหาคนงานมาจากที่ไหนมากมายขนาดนี้ ซึ่งแรก ๆ จะมีสักกี่คนที่ทราบว่าเขาเหล่านั้นไม่ใช่ผู้ใช้แรงงานธรรมดา หากแต่ทุกคนล้วนเป็น ครู หรือ ครู กศน.ที่มีจิตอาสา อาสาสมัครมาทำงานที่เขาถือว่าเป็นหน้าที่ของชาว กศน. ที่ต้องอยู่กับประชาชนไม่ว่าจะทุกข์หรือสุขก็ตาม เพราะฉะนั้นในยามที่พ่อแม่พี่น้องประชาชนได้รับความเดือดร้อน พวกเขาเหล่านี้จะนิ่งเฉยได้อย่างไร  
          ประเสริฐ บุญเรือง เลขาธิการสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย (สำนักงาน กศน.)เล่าถึงที่มาของภารกิจว่า เนื่องจากกระทรวงศึกษาธิการมีหน้าที่ดูแลนักเรียนนักศึกษา เมื่อประชาชนพ่อแม่ผู้ปกครองของนักเรียนนักศึกษาได้รับความเดือดร้อน จึงถือเป็นภารกิจที่ ศธ. ต้องเข้าไปร่วมดูแลให้ความช่วยเหลือเพื่อบรรเทาทุกข์บำรุงสุข นายวรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล รมว.ศึกษาธิการ พร้อมด้วย รมช.ศึกษาธิการ ทั้งสองคน นางบุญรื่น ศรีธเรศ และนายสุรพงษ์ อึ้งอัมพรวิไล จึงมอบนโยบายให้ทุกหน่วยงานในสังกัด ศธ. ดูแลความเดือดร้อนของประชาชน ซึ่งในส่วนของสำนักงาน กศน.ได้รับมอบหมายให้ดูแลเรื่องการป้องกันหน่วยงานราชการที่สำคัญ ได้แก่ กระทรวงศึกษาธิการ ทำเนียบรัฐบาล บ้านมนังคศิลา บ้านพิษณุโลก และส่วนราชการที่ร้องขอ รวมถึงให้ความช่วยเหลือป้องกันบ้านเรือนประชาชน นอกจากนี้ยังมีการจัดทำครัวเลี้ยงอาหารผู้ประสบภัยอีก 8 จุด
          สำหรับการดูแลปกป้องหน่วยงานราชการและบ้านเรือนประชาชนนั้น มีการจัดหาวัสดุก่อสร้างมาแจกให้แก่ประชาชนที่ต้องการ โดยจัดหาอิฐบล็อกมาวันละ 1.8 แสนก้อน ปูนซีเมนต์ 3 หมื่นลูก และทราย 8 หมื่นถุง เพราะวัสดุเหล่านี้เป็นสิ่งที่หายากมากในภาวะน้ำท่วม แม้จะมีเงินซื้อแต่ไม่มีของขายให้ ซึ่งประชาชนสามารถขอรับบริการได้ครอบครัวละไม่เกิน 1 ชุด ประกอบด้วย  อิฐบล็อก 100 ก้อน ปูน 5 ลูก และทราย 50 ถุง พร้อมกันนี้ได้มีการเปิดรับอาสาสมัครครู กศน.ชายจากทั่วประเทศมาช่วย ซึ่งสามารถระดมมาได้ 2 ผลัด กว่า 2,300 คน เพื่อลงปฏิบัติหน้าที่ตามจุดต่าง ๆ และแบ่งกำลังเฝ้าระวังตามสถานที่สำคัญที่ได้รับมอบหมาย
          การได้มีโอกาสดูแลลูกศิษย์ลูกหาและครอบครัว บางคนอาจมองว่า ไม่ใช่บทบาทหน้าที่ของ กศน. แต่ผมมองว่าเป็นหน้าที่โดยตรง ในฐานะที่ กศน. ต้องทำงานเชิงรุก ต้องเข้าถึงประชาชน ครู กศน.ทุกคนมาด้วยใจอยากบริการ ไม่ต้องเกณฑ์มา แต่มาโดยจิตอาสา ซึ่งเมื่อได้ลงมือทำงาน ทุกคนมีความสุข เพราะได้ช่วยเหลือคนที่ตกทุกข์ได้ยาก ขอเพียงให้ประชาชนรับรู้ว่า ศธ.และครู กศน.เรามีความห่วงใยก็พอ แม้จะมีทั้งคนที่พอใจหรือไม่พอใจก็ตามเพราะยอมรับว่าการทำงานกับคนจำนวนมาก ๆ ย่อมไม่สามารถทำให้เป็นที่พอใจของทุกคนได้ เลขาธิการ กศน.ย้ำ
          ศรีชัย ธรรมคำ ครู กศน.อำเภอตาลสุม จังหวัดอุบลราชธานี บอกว่า การช่วยเหลือประชาชน ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับประชาชน คือ งานของ กศน. เมื่อเห็นชาวบ้านเดือดร้อนก็ขออาสามาช่วย จากที่เคยสอนแต่หนังสือ จัดสอนอาชีพให้ชาวบ้าน วันนี้ต้องมาใช้แรงงานอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนก็ต้องมีอาการเหนื่อยล้าบ้าง แต่ก็หายเหนื่อยและรู้สึกภูมิใจที่ได้มาทำประโยชน์เพื่อส่วนรวม ช่วยเหลือพี่น้องที่เดือดร้อน เพราะงานของ กศน.ไม่ใช่แค่สอนหนังสืออย่างเดียว แต่ต้องอยู่กับประชาชนได้ทุกสถานการณ์
          ส่วน เสรี ด่านขุนทด ครู กศน.ตำบลหนองหมากฝ้าย อำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว บอกว่า รู้สึกภูมิใจที่คนต่างจังหวัดได้เข้ามาช่วยงานพี่น้องชาวกรุงเทพฯที่ประสบอุทกภัยและยังได้ช่วยดูแลหน่วยงานราชการอีกหลายแห่ง แบ่งสายกันไปบริการประชาชนทั้งแจกถุงยังชีพ เคลื่อนย้ายสิ่งของ รวมถึงก่ออิฐกันน้ำ และอีกสารพัดที่จะทำได้ ทุกวันที่มาทำงานถึงแม้ต้องทำงานหนักและเหนื่อยแต่ก็ยังยืนหยัดที่จะอยู่ต่อไปจนกว่าจะจบภารกิจ วันนี้ก็ยังมีกำลังใจที่จะทำงานอยู่ และภูมิใจที่ได้ให้บริการประชาชนที่มีความทุกข์ซึ่งทำให้หายเหนื่อยได้ เพราะครู กศน.ต้องทำได้ทุกอย่างและต้องปรับตัวได้กับทุกสถานการณ์ไม่ต้องเป็นห่วง
          ขณะที่ เสน เหลี่ยมดี ครู กศน.อำเภอเขวาสินรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ เล่าว่า เป็นความยินดีและเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ครู กศน.ได้มีโอกาสมาร่วมปฏิบัติภารกิจที่ยิ่งใหญ่ครั้งนี้ เพราะทีแรกได้ทราบข่าวความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชน คิดอยู่ว่าจะมีโอกาสได้เข้ามาช่วยทำอะไรได้บ้าง พอ รมว.ศึกษาธิการ มอบหมายภารกิจการป้องกันกระทรวงศึกษาธิการให้ กศน. และเลขาธิการ กศน.มีนโยบายให้ครู กศน.มาร่วมภารกิจครั้งนี้ก็อาสามาทันที แรก ๆ ก็รู้สึกเหนื่อยเพราะที่ผ่านมาทำแต่งานธุรการ งานเอกสาร พอต้องมาออกแรงมาก ๆ ก็ดีไปอีกแบบ และทำได้วันสองวันก็เริ่มอยู่ตัวแล้ว ครู กศน.ต้องทำได้ทุกอย่างและถือเป็นหน้าที่ เพราะ กศน.ต้องเข้าถึงประชาชนและต้องอยู่กับประชาชน ทำงานได้หลากหลายรูปแบบไม่ใช่แค่ให้การศึกษาอย่างเดียว
          ครูทั้ง 3 คน เป็นเพียงตัวแทนครู กศน.ที่เสียสละแรงกายและมอบใจให้แก่พี่น้องประชาชน ต้องสละเวลาที่จะได้พักผ่อนหลังจากปฏิบัติงานสอนมาเป็นแรงงานครู กศน.พันกว่าคนที่เป็นผลัดแรกอาสามาทำงานตั้งแต่วันที่ 21 ต.ค. 54 ถึงแม้จะมีผลัดสองเข้ามาสมทบในอีก 1 สัปดาห์ต่อมา แต่ก็ไม่ขอกลับที่ตั้งหากไม่มีความจำเป็นจริง ๆ แต่ขอปฏิบัติภารกิจที่ได้รับมอบหมายจนกว่าจะลุล่วง ซึ่งก็ไม่ทราบว่าจะอีกกี่วัน
          นี่คือครูชายที่เป็นแนวหน้า กศน.ยังมีครูหญิงที่อาสามาเป็นกองหนุนอีกนับร้อยชีวิต มารับหน้าที่แม่ครัว ทำเสบียงส่งเหล่าแนวหน้าและผู้ประสบภัย งานนี้ขอบอกว่าซึ้งในน้ำใจที่ได้รับจากชาว กศน. จริง ๆ ไม่เพียงแค่นี้ภารกิจปกป้องและบำบัดทุกข์บำรุงสุขของ ศธ. ที่มี กศน.เป็นกำลังสำคัญครั้งนี้ ยังได้ทำให้เกิดการสร้างงานอีกด้วย อย่างน้อย ๆ เมื่อมีคนจำนวนนับหมื่นมาขอรับบริการในแต่ละวัน พ่อค้าแม่ค้าที่ขายน้ำขายอาหารก็พลอยมีรายได้ แถมเกิดอาชีพรับจ้างขนอิฐ ปูน ทราย
          อย่างน้อง สุทธิภัทร นิสัยหาญ นักเรียนชั้น ม.4 โรงเรียนธนบุรีวรเทพีพลารักษ์ ที่กุลีกุจอช่วยพ่อยกปูนใส่รถเข็นได้บอกว่า ปกติพ่อจะขายของอยู่ พอมีคนมาขอรับแจกวัสดุก่อสร้าง ส่วนใหญ่เขาจะยกกันไม่ค่อยไหวเพราะหนักมาก พ่อก็เลยเอารถเข็นที่มีอยู่มารับจ้างถือว่ารายได้ดีและง่ายแต่หนัก แต่ละวันเข็นได้มากกว่า 10 เที่ยว เข็นแต่ละเที่ยวก็แล้วแต่เค้าจะให้ โดยปูนลูกหนึ่งอาจจะ 10-15 บาท แต่ที่สำคัญผมได้ออกกำลังกายด้วย อย่างไรก็ตามการแจกวัสดุก่อสร้างครั้งนี้ผมมองว่ามีทั้งข้อดีข้อเสีย ข้อดีคือสามารถช่วยบรรเทาความเดือดร้อนของชาวบ้านได้ระดับหนึ่ง แต่ก็มีข้อเสียที่มีบางคนมาขอรับไปหลายรอบแล้วเอาไปขายต่อซึ่งไม่อยากให้เป็นอย่างนั้น
          ได้เห็นชาว กศน.ร่วมแรงร่วมใจทุ่มเทให้กับภารกิจและงานที่ได้รับมอบหมายขนาดนี้ ไม่ทราบว่าผู้มีอำนาจทั้งหลายจะพอมองเห็นประกายความสำคัญของหน่วยงานอย่าง กศน.บ้างหรือยัง ถ้า กศน.ยังไม่ได้เป็นอีกองค์กรหลัก หรือแท่งที่ 6 ของกระทรวงศึกษาธิการเพื่อลุยงานเชิงรุกที่จะเข้าถึงประชาชนคนนอกระบบที่ถูกลืมอย่างแท้จริงก็ไม่รู้จะว่าอย่างไรแล้ว.

          --เดลินิวส์ ฉบับวันที่ 4 พ.ย. 2554 (กรอบบ่าย)--