คอลัมน์: กศน.เพื่อนเรียนรู้: เยี่ยม’ครูกศน.ตำบลนางพญา’เพื่อนคนท้ายเขื่อนสิริกิติ์

คอลัมน์: กศน.เพื่อนเรียนรู้: เยี่ยม'ครูกศน.ตำบลนางพญา'เพื่อนคนท้ายเขื่อนสิริกิติ์

          มณีรัตน์ ศิริปัญจนะ
          แม้ระยะทางจะห่างไกล และเดินทางยากลำบากแค่ไหน แต่การศึกษา ก็สามารถเข้าถึงประชาชนได้ทุกแห่งหน ดังจะเห็นได้จากการจัดการเรียนการสอนของศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย(กศน.) ตำบลนางพญา จ.อุตรดิตถ์ ที่ส่งครูกศน. ล่องเรือข้ามแม่น้ำ ลงพื้นที่เพื่อเติมเต็มความรู้ ทั้งสายสามัญ และสายอาชีพให้กับคนในชุมชนท้ายน้ำบ้านห้วยต้า ต.นางพญา อ.ท่าปลา จ.อุตรดิตถ์
          ...บ้านห้วยต้า อยู่ที่ ต.นางพญาจ.อุตรดิตถ์ โดยหมู่บ้านตั้งอยู่บริเวณเขตป่าสงวนแห่งชาติ สภาพพื้นที่เป็นภูเขาสูง มีที่ราบเพียงเล็กน้อย ซึ่งการเดินทางจะต้องอาศัยเรือเพียงอย่างเดียวเท่านั้น โดยต้องนั่งเรือที่บ้านท่าเรือ ต.ท่าปลา และล่องเรือไปในอ่างเก็บน้ำเขื่อนสิริกิติ์ที่กว้างใหญ่ และโอบล้อมไปด้วยธรรมชาติ ซึ่งกว่าจะถึงหมู่บ้านห้วยต้าที่อยู่ท้ายอ่างเก็บน้ำฯ ต้องใช้ระยะเวลาถึง 2 ชั่วโมง!!!
          ครูเวียง น.ส.สมิตานัน เป็งใจ ครูกศน.ตำบลนางพญา เล่าว่าหมู่บ้านแห่งนี้อยู่ในโครงการพระราชดำริของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ฯ ซึ่งรู้สึกภูมิใจมาก ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการถ่ายทอดความรู้ และส่งเสริมอาชีพให้กับคนในพื้นที่แม้ว่าการเดินทางจะยากลำบากแต่ก็ไม่เคยคิดที่จะทิ้งอาชีพครู กศน.เพราะตนเองก็เรียนจบจาก กศน. ดังนั้น จึงอยากตอบแทนกศน.ที่มอบโอกาสดีๆ ด้านการศึกษาให้
          ในแต่ละเดือนจะลงมาที่หมู่บ้าน ประมาณ1-2 ครั้ง เพื่อมาพบกลุ่ม และนำความรู้มามอบให้นักศึกษา กศน.รวมทั้งชาวบ้าน ซึ่งที่นี่มีนักศึกษา กศน. 35 คน โดยเรียนอยู่ทั้งในระดับประถมศึกษา และมัธยมศึกษา ขณะเดียวกันก็ส่งเสริมเรื่องอาชีพตามที่ชาวบ้านอยากให้สอนเช่น การทำน้ำยาล้างจาน และน้ำยาอเนกประสงค์เพราะที่อยู่ห่างไกล และสินค้าค่อนข้างแพง ถ้าชาวบ้านผลิตใช้เองได้ ก็ช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายไปได้มาก นอกเหนือจากนี้ ก็เป็นเรื่องของการเพิ่มพูนทักษะชีวิต พัฒนาสังคมและสอดแทรกเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง ให้คนในชุมชนด้วย ซึ่งล่าสุดนี้ เข้ามาช่วยพัฒนาบรรจุภัณฑ์ในการใส่ปลาส้มสับ ซึ่งเป็นผลผลิตที่ชาวบ้านนิยมทำกินกันในครัวเรือน และนำไปจำหน่ายให้ดูมีราคามากขึ้น
          ครูเวียง บอกเล่าประสบการณ์และยังแนะนำอีกว่า การเรียน กศน.ไม่ใช่เรื่องน่าอายเพราะความรู้จาก กศน.ช่วยให้ชาวบ้านสามารถพัฒนาตนเองได้ ซึ่งขณะนี้ทุกคนอยากให้ครูมาจัดการเรียนการสอนแบบนี้ต่อไป และทุกคนมีแนวโน้มที่จะร่วมมือ ตลอดจนไว้วางใจให้กศน.มาดูแลเรื่องการศึกษามากขึ้น ซึ่งในฐานะที่เป็นครู กศน. ก็พร้อมที่จะสอนที่นี่ต่อไป
          อย่างที่บอกว่าการเดินทางมาถึงที่นี่ค่อนข้างลำบาก โดยปกติเรือโดยสารจะให้บริการสัปดาห์ละ 2 วัน ทำให้ครู กศน.เมื่อนั่งเรือเข้ามาในหมู่บ้าน จะต้องพักค้างคืน เป็นเวลา 3 วัน2 คืน จึงทำให้มีเวลาถ่ายทอดความรู้ และให้คำปรึกษากับนักศึกษาอย่างเต็มที่
          นายวินัยปิ่นอินทร์ ผู้อำนวย กศน.อำเภอท่าปลา พูดถึงภารกิจของ กศน.ว่า แม้ครูจะลงมาพบกลุ่มไม่บ่อยเหมือนพื้นที่อื่น แต่มั่นใจว่าการเรียนการสอนไม่ขาดความต่อเนื่องแน่นอน เพราะแต่ละครั้งครูจะมอบการบ้านให้นักศึกษาไปค้นคว้าเพิ่มเติม แลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกัน หากไม่เข้าใจก็จะเก็บคำถามไว้ถามครูเมื่อพบกลุ่มในครั้งหน้าและแต่ละครั้งก็ยังมีหนังสือ ตำรับตำราใหม่ๆ มาเผยแพร่ด้วยอย่างไรก็ตาม ขณะนี้มีนักศึกษาในชุมชนแห่งนี้สำเร็จการศึกษา จาก กศน.ตำบลนางพญา ไปแล้วประมาณ 20 คน
          ผอ.วินัย ยังกล่าวอีกว่า จากการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่าคนส่วนใหญ่ที่นี่จะประกอบอาชีพด้านการเกษตร แต่ที่ผ่านมาพบว่ายังปล่อยปละละเลยตามมีตามเกิด ไม่สนใจผลผลิตเท่าที่ควรทั้งที่สิ่งแวดล้อมเอื้ออำนวยให้ผลผลิตเจริญงอกงาม ดังนั้นในเดือน ก.ค.นี้ จะส่งครูผู้เชี่ยวชาญด้านการเกษตรลงมาสอนแบบปฏิบัติจริง เพื่อให้ผลผลิตได้ออกตามฤดูกาล
          ที่นี่เน้นปลูกผลไม้ เช่น ลองกองลางสาด เงาะ ทุเรียน ซึ่งหลังจากนี้เราจะสอนการตัดแต่งกิ่ง การบำรุงต้น โดยจะสอนให้ทุกคนได้ปฏิบัติจริง สอนทำปุ๋ย และฮอร์โมนในการบำรุงต้นไม้ด้วย ซึ่งจะให้เป็นการพัฒนาที่ยั่งยืน สร้างรายได้หลักของครอบครัว ตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงผอ.วินัย กล่าวทิ้งท้าย
          ...ต้องขอปรบมือให้กับการทุ่มเทแรงกาย และแรงใจของครู กศน. ที่เข้ามาร่วมสร้างและจุดประกายแนวความคิด รวมทั้งความรู้ต่างๆ ให้กับชาวบ้าน ซึ่งจุดนี้คงจะทำให้คุณภาพชีวิต และความเป็นอยู่ของชาวบ้านเป็นไปในทิศทางที่ดีขึ้น รวมทั้งยังทำให้ทุกสังคมของประเทศไทยมีแหล่งเรียนรู้ให้ทุกคนที่อยากเรียนได้เรียนตามความปรารถนาด้วย!!!
          แม้ว่าการเดินทางจะยากลำบากแต่ก็ไม่เคยคิดที่จะทิ้งอาชีพครูกศน.

          ที่มา: หนังสือพิมพ์สยามรัฐ