จี้ครูเปลี่ยนวิธีสอนเพื่อให้ชาติไปรอด แนะทำทันทีไม่ต้องรอนโยบายสั่ง

          จากการเสวนา มองย้อนหลัง 120 ปี การฝึกหัดครูไทย : ทางออกในศตวรรษที่ 21 เมื่อวันที่ 29 พ.ย.ที่ม.ราชภัฏพระนคร รศ.ดร.วรากรณ์ สามโกเศศ อดีต รมช.ศึกษาธิการ กล่าวว่า งานวิจัยทั่วโลกยืนยันตรงกันว่าคุณภาพการศึกษาไม่มีทางแซงหน้าคุณภาพครู ดังนั้นหัวใจสำคัญของการจัดการศึกษาที่มีคุณภาพจึงต้องให้ความสำคัญกับการพัฒนาครู ซึ่งครูที่ดีจะต้องมีความรู้ดี รักในอาชีพครูและมีจิตวิญญาณของความเป็นครู แต่การศึกษาของไทยยังมีปัญหาเพราะการเมืองกับการศึกษายังแยกกันไม่ออก ทุกอย่างขึ้นอยู่กับกระแสการเมือง ไม่มีอะไรแน่นอน ขาดความต่อเนื่อง เราจึงต้องหาทางทำให้การศึกษาอยู่เหนือการเมือง และเอาใจใส่ครูในทางที่ถูกต้อง เช่น ส่งเสริมการพัฒนาคุณภาพครู เลิกเอาใจครูในทางที่ผิด โดยเฉพาะการให้กู้เงินได้คนละ 8 แสนบาท โดยไม่ต้องค้ำประกันซึ่งไม่ถูกต้อง ส่วนโรงเรียนที่มีความเข้มแข็งก็ต้องปล่อยให้เป็นอิสระ นอกจากนี้จะต้องพัฒนาระบบความก้าวหน้าของครูให้สัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ของเด็ก ไม่ใช่เด็กสอบตกแต่ครูยังได้ขึ้นเงินเดือน และที่สำคัญจะต้องพัฒนาหลักสูตรผลิตครูให้เป็นมาตรฐานเดียวกันด้วย
          จากสภาพที่เป็นอยู่ ผมคิดว่าภาคการศึกษาอย่าไปมัวสนใจภาครัฐ เลิกรอนโยบายได้แล้ว แต่เราสามารถทำเองได้ในหลาย ๆ เรื่อง เช่น การให้ทุนเพื่อคัดเด็กเก่งมาเรียนครู และดูแลปลูกฝังให้มีจิตวิญญาณของความเป็นครูอย่างแท้จริง และที่สำคัญต้องเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมครูและนักเรียนในห้องเรียน ครูต้องสอนกระบวนการเรียนรู้เพื่อให้เด็กรู้จักการเรียนรู้ด้วยตนเอง รศ.ดร.วรากรณ์ กล่าว
          ศ.ดร.ไพฑูรย์ สินลารัตน์ รองอธิการบดีฝ่ายวิจัย ม.ธุรกิจบัณฑิตย์ กล่าวว่า เด็กไทยบริโภคนิยมสูง ชอบใช้เงิน หากไม่แก้ไขเราก็จะเป็นผู้ซื้อตลอดไป การศึกษาจึงต้องสอนให้เด็กเป็นผู้สร้าง หรือเป็นผลผลิตนิยม ดังนั้นบทบาทของครูจึงต้องเปลี่ยนไป โดยสอนให้เด็กรู้จักคิดสร้างเอง การผลิตครูในอนาคตจึงควรไปตามแนวทางนี้ รวมทั้งการเรียนการสอนในห้องเรียนที่ผู้เรียนอยู่กับวัฒนธรรมการรับจากครูมาตลอดก็ต้องเปลี่ยนเป็นเด็กไปหาความรู้ ไปคัดเลือกและสรุปประเด็นมาเอง วัฒนธรรมการเรียนรู้ต้องอยู่ที่เด็ก ส่วนครูมีหน้าที่คอยให้คำแนะนำ
          ด้าน รศ.วิทยากร เชียงกูล คณบดีกิตติคุณ วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม ม.รังสิต กล่าวว่า ประเทศไทยมีปัญหาเยอะ ซึ่งวิธีแก้ไขปัญหาต้องทำให้คนฉลาดขึ้น โดยเริ่มที่การพัฒนาครูที่ไม่รู้สึกภาคภูมิใจในอาชีพ ครูต้องปฏิรูปตนเองก่อน ไม่ใช่คิดว่าเป็นแค่คนทำหน้าที่สอนคนที่รู้น้อยกว่า หากผลิตครูให้ดีไม่ได้ เราก็จะผลิตนักเรียนให้คิดก้าวหน้าไม่ได้ จบปริญญาตรีออกมามากมายแต่ทำงานไม่เป็น ปัญหาของครูจึงถือว่าใหญ่กว่าปัญหาทุจริตจำนำข้าว
          ครูต้องปรับบทบาทพยายามเป็นผู้เปลี่ยนแปลงสังคม ไม่ใช่กลายเป็นส่วนหนึ่งของระบบเศรษฐกิจที่คิดแค่สอนเพื่อแลกกับรายได้ ต่างจากครูเวียดนามที่เงินเดือนไม่ได้มากกว่าครูไทย แต่กลับสอนให้เด็กเก่งได้ เพราะครูของเขาภาคภูมิใจในอาชีพและมีจิตวิญญาณของความเป็นครู รศ.วิทยากร กล่าว.

          ที่มา: หนังสือพิมพ์เดลินิวส์